Hiç Başlanmamış Mektup

24 Haziran…

Bugün sana çok daha başka bir ben olarak yazıyorum. Daha büyümüş ve daha çocuk olarak… Kalemimden neler dökülecek diye ben de merak içerisindeyim. Ama şunu biliyorum. Bu yazı seni bir öncekiler gibi üzmeyecek, ağlatmayacak.

Daha yolun başındasın. Ancak yolun sonu gelmiş gibi bir yorgunluk var üzerinde. Milyonlarca adım atmışlık, yolu bitirmenin rehaveti ve bir dolu yük var heybende. Henüz yolun başındasın belki ama geçeceğin yokuşlar, bayırlar ve göreceğin seraplar var aklında. Henüz biriktirmediğin anıları, henüz dahil olmadığın fotoğrafları taşıyorsun göğüs cebinde. Kim bilir ne zaman çıkarıp bakacağın ve tekrar tekrar okuyup her seferinde başka başka anlamlar çıkaracağın bir yığın altı çizili cümlen var. Başındasın hayatın, yolun ama bir o kadar da sonunda. Hem varsın bu dünya denen sonsuzlukta, hem de yoksun bir toz zerresi bile olamayıp. Sürekli bir yerlere yetişmeye çalışan insanların, hayatın peşinde kaybettin yaşamayı. Kim bilir nelere kurban ettin nefes almaktan ibaret olmamanın yoğun hissini. Bugünlerde kelimelerin kayıp, yoklar artık. Her şeyin konuşulduğu ama hiç anlaşılmadığı bir yerde bitirdin bütün anlamları. Adına yalnızlık denen bir akıma dönüşmüş, lanet bir yerdesin artık. Çok konuşulan sözcüklerin anlamının yitmesi gibi yitip gitti yalnızlık. Artık üç kişiden ikisinde görülen alelade bir illet bu. Herkes yalnız, doğal olarak bir ehemmiyeti yok kimsenin yalnızlığının. Oysa bir sınava tabi tutulmalı bu iş. Herkes yalnız ama herkes aynı derecede yalnız değil şu hayatta. Kimisi perşembeleri yalnızlaşıyor mesela. Ya da geceleri yalnızlaşan var, çok moda.

Yolun başındasın, demiştim. Yolun sonunda aynı zamanda. İşte kimisi bütün yolları, bütün yokuşları ve bütün düşüşleri ezberler ya. Onlardır yalnızlığa mütemadiyen ve dipten müdavim olanlar. Yalnız olmanın bile moda olduğu şu zamanda gerçekten yalnız kaç kişi kaldık acaba? Gerçekten yalnızlığın hakkını veren kaç kişi var ki? Bütün bu gürültünün ve karmaşanın içerisinde var olmaya çalışan mahluklarız hepimiz. Çok konuşuyoruz ama anlatamıyoruz hiçbir şeyi. Dinlesek de çözülmüyor hiçbir şey ve aslında biliyoruz. Faydası yok susmanın da konuşmanın da… Yine de durmadan yorulmadan anlatmaya devam ediyoruz bütün her şeyi. Küçücük bir kafese mahkûm bir kuş gibi çırpınıp duruyoruz ve kafamız her seferinde başka bir yerine çarpıyor dünyanın. Soluklanmak için dayandığımız dağlara bile güvenin olmadığı, tüketen ve aslında tükenen varlıklarız. Ne elimizdeki yetebilir ne de elimize geçmeyen sonsuzlar. Kazandıkça kaybedip kaybettikçe kazanıyoruz hayatı. Sessizce tükenen bir yığının arasında bulunmayı bekliyoruz da hiçbir şey bulamıyoruz. Neden diye sormanın manası kalmadı artık. Bütün soru işaretleri noktaya bıraktı kendini çoktan. Ve sen göğüs cebinde saklı yaşanmamış anıların fotoğraflarıyla küçük bir kız çocuğusun. Yolun başındasın belki ama yol hep çok benziyor öncekilere. Başından belli oluyor kanayacak yerlerin. Nerelerde düşeceğin ve hangi tümseklerde zorlanacaksın belli aslında. Hiçbir ağacın, hiçbir gölgen yok dayanmaya, dinlenmeye… Ve hiçbir şarkı saramaz yaralarını. Hiçbir şiir yetemez gözlerini kurutmaya. Altını çizdiğin satırlar bile gelemez peşinden. Sanki bir tek senin üzerinde yağmur bulutları… Bırakılan her bir damla seni ıslatmak yerine kanatıyor. Ve sen yürüyorsun. Başka hiçbir yolu yürümediğin gibi… Ancak attığın adımları atan o ayaklar hep aynı tempoyu tutuyor. Ve sen hep aynı yerde düşüyor, hep aynı şarkıyı mırıldanıyor, aynı yerin altını defalarca çiziyor, çiziyor, çiziyor ve yeni baştan aynı kitabı okuyorsun. Ve her bittiğinde yol, ilk seferki kadar çok ağlıyorsun. Ve sen yolun başındasın. Henüz çok başında. Ancak bir o kadar da sonundasın her şeyin… Bitti sanılan her şeyin bitip gitmediği anları not ediyorsun zihnine. Son sandığın başlangıçlar içinde bunalıp aynı yerde durduruyorsun şarkıyı. Kalemin hep aynı satırları yazıp, yazıp, yazıp karalıyor. Dedim ya her şeyin başındasın ama en çok da sonunda…

Sibel Erbil

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: