Apaçık Hissiz

Filmler, kitaplar, hafif müzikler.
Yanmaktan dibini görmüş mumlar, küllenmiş bir tütsü.
Yarım söndürülmüş sigaralarla dolu bir küllük.
Dağınık bir oda.
Dağınık bir kafa.
İçki şişeleri, dibi tortu lekesi tutmuş kadehler.
Bir de şarap lekesini asla çıkaramadığın ekru masa örtüsü.
Ne çok şey eşlik ediyor harika yalnızlığına.
Arkadaşlarına öve öve bitiremediğin o harika mutluluğuna.
Anısı olan bir şarkıda gözlerine dolan o anlamsız gözyaşlarına.
Halbuki ne kadar da memnunsun hayatından.
Çiçek açtığı güne şahit olduğun o bitkiyi bile gözünün içine baka baka sulamayıp da kurutmadın mı sen?
Seni sevdiğini söyleyen her insana gülümseyip de geçmedin mi?
Alay etmedin mi elini tutmak isteyenlerle?
Öyle büyük ki şu hayata duyduğun nefret,
Kendine verecek bir yudum suyun, kalbine verecek tek bir sevgi zerren dahi yok.
Güneş batıyor, güneş doğuyor.
Her sabah lanet ederek kalkıyorsun sızıp kaldığın o yataktan.
Günler ise çekiştire çekiştire inadına takip ediyor birbirini.
Sen inadına geri itiyorsun pencerenden giren sabah güneşini.
İnadına çekiyorsun evinin tüm perdelerini.
Kuş sesleri odana dolmasın diye müziğin sesini sonuna kadar açıyorsun.
Rüzgarı hissetmemek için kalın giyiniyor, kimseyle 3 kelimeden fazla konuşmuyorsun.
Hissiz bir cesedi her gün işe götürüp getiriyorsun.
Kapını kilitlemiyor, çekip çıkıyorsun.
Önemi yok çoğu şeyin.
Apaçık hissizleştin sen. Tamamen uyuşturdun ruhunu.
Artık ağlayamıyorsun da.
Öyle dolusun ki, taşmana bile müsaade etmiyorsun.
Sadece eşlik ediyorsun gün be gün ruhunu yiyip bitiren bu parazite.
İçindeki duyguları her gün biraz daha eriten bu aside.
Aynaya bakmak istemiyor, asla gülümsemiyorsun.
Bir gün bitecek, neyin varsa yitireceksin.
Elindeki tüm elleri bırakacak, eteklerindeki tüm taşları dökeceksin.
Omuzlarındaki yükler altında ezilecek, olduğun yerden kalkamayacaksın.
Merak etme, daha da kötü olacak her şey.
Düştüğünde kalkmak isteyecek, bacaklarında asla bir güç bulamayacaksın.
Düşecek, kalkacak ve daha sonra tekrar düşeceksin.
Sen tüm bunları yaşamana rağmen yeniden, yeniden ve yeniden başlayacaksın.
Gözyaşların öyle güzel akacak ki o badem gözlerinden yanaklarına, kalbine bambaşka bir yol açılacak.
Ruhunu yıkayacak, tertemiz olacaksın.
Ve öyle güzel kalkacaksın ki bitti dediğin yerden.
Artık sen güneş gibi doğacaksın yüzüne bakan her insanın umutsuz hayatına.

Funda Güveç

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: