Benden Geriye Kalan

Geçmiş bana baktı. Bir an için öylesine dostane baktı ki onu tekrardan sevebileceğimi sandım. Ona baktığımda bakışlarında acıyı ve dehşeti gördüm. “Git.” dedi keder dolu bakışlarıyla. “Git ve sakın arkana bakma.” Acı, keder, elem, pişmanlık… Bir an için onun sözlerine uyup gitmeli miyim, diye düşündüm. Gidemezdim, dönemezdim, kalamazdım da. Öylece durdum.

Gelecek baktı bana. Öylesine berrak, öylesine belirsizdi ki bir an için ona güvenebilir miyim, diye düşündüm. “Gel.” dedi. “Gel, kurtulalım. Öncesini sil, kederi, pişmanlıkları sil. Sil ki kurtulalım.” Bana öyle bir baktı ki gerçekten her şeyi silebileceğimi düşündüm. Silemezdim, yok sayamazdım, öylece bırakamazdım da. Öylece durdum.

Geçmişe çevirdim başımı. Öylesine acı doluydu ki bakışları onu kucaklamayı, sahip olduğu her şeyi ile bağrıma basmayı düşündüm. Geçmişe geri dönersem gelecek paylaşır mıydı benimle umudunu? Peki ya, geçmişi terk edersem? Bana söylediği gibi öylece çekip gitsem geriye ne kalırdı bana?

Gelecek seslendi şimdi de. “Her şeyimle seni bekliyorum.” dedi. “Henüz hata yapılmamış bembeyaz bir sayfa vadediyorum sana.” Tüm belirsizliğiyle baktı bana, tüm belirsizliğiyle konuştuğu gibi. Öylesine inandırıcıydı ki geride bıraktıklarım aklıma gelmeksizin gitmeyi düşündüm. Arkama bakmadan, düşünmeden, öylece gitmeyi…

Gitmedim. Gidemedim. Ancak dönmedim de. Dönemedim.

Tüm benliğimle geçmişi kucaklamaya hazır değildim. Tüm belirsizlikleriyle geleceğe güvenmeye de hazır değildim. Ya onlar tehditkardı ya da ben korkaktım. Ama ne önemi vardı ki? Öylesine çaresiz, öylesine hissiz kaldım ki, bir an için yok olabilirim sandım. Öyle ki ruhum bedenimden ayrılıp hudutsuz gökyüzüne yükselseydi belki de daha az canım yanardı. Canımı yakan geçmişin kederi miydi? Yoksa geleceğin belirsizliği mi? Bilmiyordum. Öylece durdum ben de. Hissetmeden, düşünmeden, ihtimallere kulak vermeksizin durdum sadece.

Kayboldum.

Kendi düşüncelerimde kayboldum. Sınırsız ihtimaller arasında kayboldum. Geçmişin sırlarında, geleceğin belirsizliğinde kayboldum. Zihnimin amansız seslenişlerinde kayboldum. Zamanda kayboldum. Karanlıkta kayboldum. Korkularımda, pişmanlıklarımda, geçmişimin kederinde kayboldum

Unuttum.

Geçmişimi hatırlarken kendi yüreğimin ne kadar küçük olduğunu unuttum. Geleceğimi hayal ederken hudutsuz gökyüzünü sığdırmaya çalıştığım kalbimin ne kadar küçük olduğunu unuttum. Etrafımı saran gölgeler karşısında umut etmeyi unuttum. Belki de sahip olduğum benliğimi unuttum.

Unutmak istedim bazen.

Pişmanlıklarımı, kabuslarımı unutmak istedim. Kimi zaman korkularımı kimi zaman en derinlerimde barındırdığım kaygılarımı unutmak istedim. Peki ya, unutsaydım? Daha iyi bir “ben” mi çıkardı ortaya? Yoksa ben “ben” olamaz mıydım artık?

Elimi nereye atsam boşluk şimdi… Hiçlikten korkuyorum. Kaybolmaktan, daha da fazlasını unutmaktan, yaşayamamaktan, bazen de karanlıktan korkuyorum. Kendim hariç kendime ait olan her şeyi kaybettim. Umudumu bile… Artık sadece ben varım.

Geçmişi affetmiyorum henüz. Fakat ne zaman affedeceğimi çok iyi biliyorum. Henüz geleceğe de güvenmiyorum. Ancak ne zaman güveneceğimi biliyorum. En büyük korkum ise geç kalmak veyahut geçmişte kalmak. Korkularımla kabul eder mi beni gelecek? Kaygılarıma rağmen bırakabilir miyim geçmişimi?

Bilmiyorum. Belirsizliklerle çepeçevre sarılmış zihnimi dinliyor, ona kulak veriyorum. Tüm bu belirsizliklere rağmen ilerlemeye çalışıyorum. Ve ileriye gittiğimde, orada, geleceğimde kendi hatalarımla yüzleşmekten korkuyorum.

Tüm bunları geride bıraktığımda geriye ne kalır benden? Korkularımı kaygılarımı, pişmanlıklarımı, geçmişimi geride bırakırsam ne kalır benden geriye? Umutlarımı, hayallerimi, geleceğimi bir kenara bırakırsam geriye ne kalır benden? Ben bu günüm, yarınım, dünüm, geçmişim ve geleceğimle varım. Geçmişi bırakmayacağım, gelecekten de korkmayacağım. Sadece yaşayacağım, cesur, güzel, iyi ve hayat dolu bir biçimde.

Nihayetinde korktuğum tek şey yalnızca, yalnızca kendimi unutmak olacak.

İkra Efsun DALKILIÇ

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: