Küskünüm Yıldızlara

Tenime dokunan serin, rüzgarlı havaya karşı tereddüt etmeksizin yürüyorum geceleyin. Yıldızları arıyorum hudutsuz gökyüzünde. Parlak ve benden oldukça uzak o yıldızları görme umuduyla korkusuzca, kirpiklerimi ıslatan ılık gözyaşlarımla yürüyorum.

Küskünüm yıldızlara.

Beni bıraktılar… Beni öylece, yapayalnız ve kimsesiz bırakarak kaçtılar benden. Sonrasında ise karanlığın arkasına gizlendiler; ışıklarını söndürdüler ve uzaklaştılar benden. Nedenini bilmiyorum. Karanlık ruhuma işlerken yapabildiğim tek şey gökyüzüne bakmak oluyor. Bazen hiçbir şey hissetmiyor, öylece bekliyorum. Kimi zaman ise kalbimi saran o duyguyu anlatacak kelimeleri ararken buluyorum kendimi. Karşı konulamaz üzüntümün karşısında tüm sözcükler, tüm şiirler kifayetsiz kalıyor. Yıldızlar anlardı beni… Şimdi onlar da gitti. Keder ki; en çok yakışan duygudur gözlerime. En azından bir zamanlar öyle söylerlerdi bana.

Nasıl olur da saklar insan üzüntüsünü? Nasıl olur da gizler gözyaşlarını hudutsuz kâinattan? Saklamıyorum artık. Gözyaşlarım kirpiklerimi ıslatıp, yanağımdan süzülürken karanlıkta gizlenmiş yıldızları arıyorum. Ve kimi zaman ise herkesten, her şeyden uzak olan o yıldız gibi yapayalnız hissediyorum kendimi. Öyle ki bu yalnızlığımı ne bir şarkı, ne de bir şiir anlatabiliyor. Öyle ki hüznüm ve kederim kimi zaman bana yoldaş olurken, kimi zaman ise yalnızca gözyaşlarımın sebebi oluyor. Lakin ne ben yorgunum, ne de onlar bıkkın.

Yıldızlar bile karanlığın arkasında saklanıyorken kainatın kederinden, bizler için gözyaşlarımızı saklamak güç olmuyor. Yorulmadan, yüksünmeden, her gün çehremizde beliren o sahte tebessümle… Ancak üstü örtülen yaraların izlerini yüreğimizde taşıyoruz hâlâ. En çok da bu yakıyor canımızı işte.

Gri kaldırım taşlarıyla döşenmiş sokağı aydınlatan cılız, titrek ışığıyla köşede beliren sokak lambasını görüyorum. Sonra da acınası karanlığa rağmen bir ışık görme umuduyla gökyüzüne çeviriyorum başımı. Ne bir ışık var gökyüzünde, ne de bir kuş… Gökyüzü de yalnız bugün. Yıldızlar bir beni, bir de gökyüzünü terk etmiş işte. Ne ben aydınlanabiliyorum onlar olmayınca, ne de gökyüzü. Ama biliyorum ki sabah olacak, gece aydınlanacak, karanlık unutulacak. Ve yine biliyorum ki o yıldızlar bir gün geri dönse bile kimse aramayacak artık onları. Onlar da unutulacak. Karanlıklar aydınlanır daima, güneş doğar ve unutur insanlar… Unutmak ne büyük bir lütuftur. Ben de unuturum, herkes unutur, unutuluruz elbet bir gün. Gözyaşlarımız da unutulur, mutluluklarımız da. Sahte tebessümler de unutulur, içten gelen kahkahalar da.

Unutmak düşündüğümden daha zor, daha karmaşık, daha da elem doluymuş meğer. Bilmiyordum.

Küskünlükler de unutulur, biliyorum. Ben küskünüm yıldızlara. Bir gün unutacak, unutulacak olsam bile küskünüm. Her şey aynı, bir tek yıldızlar yok. Herkes aynı, bir tek gökyüzü karanlık. Suskunum bu günlerde. Kendimi dinlemek, yıldızları aramak ile meşgulüm çoğu zaman. İşitmeyen, görmeyen tüm bu insanların arasında yüreğime kulak verebilecek kadar da hayat doluyum bir bakıma. Her anımı doyasıya, ağlayasıya, gülesiye yaşamak niyetim. Bir gün yaşarsam, gerçekten yaşarsam; gecemi aydınlatan yıldızlardır sebebi. Ve bir gün yıldızları aramayı bırakırsam karanlığın arkasında gizlendiklerini bildiğimdendir sebebi.

Bilmiyordum yıldızların ve göğün bu kadar benden uzak, bu kadar ulaşılmaz olduklarını. Bilmiyordum unutmanın bu kadar güç bir eylem olduğunu. Bilmiyordum yaşamanın böylesine güzel, böylesine umut dolu olduğunu. Öğrendim ki her ne kadar ulaşılamaz, her ne kadar benden uzak olsa bile yıldızlar; umut etmek öylesine güzel, öylesine yaşanılası ki. Umut, insana böylesine kaçınılmaz bir mutluluk bahşederken hayat daha da yaşanılası geliyor.

Ve yıldızlar… Onlar bana yaşamayı, umut etmeyi, ağlamayı öğretti. Beni bıraktıkları için küskünüm onlara; tek kederim, tek hasretim bu.

Efsun Dalkılıç

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: