Küskünüm Yıldızlara

Tenime dokunan serin, rüzgarlı havaya karşı tereddüt etmeksizin yürüyorum geceleyin. Yıldızları arıyorum hudutsuz gökyüzünde. Parlak ve benden oldukça uzak o yıldızları görme umuduyla korkusuzca, kirpiklerimi ıslatan ılık gözyaşlarımla yürüyorum. Küskünüm yıldızlara. Beni bıraktılar… Beni öylece, yapayalnız ve kimsesiz bırakarak kaçtılar benden. Sonrasında ise karanlığın arkasına gizlendiler; ışıklarını söndürdüler ve uzaklaştılar benden. Nedenini bilmiyorum. Karanlık ruhuma“Küskünüm Yıldızlara” yazısının devamını oku